MuziKent

     Viyolonsel ya da çello, keman ailesinden dört telli ve bas sesli bir çalg?d?r. 16. yüzy?lda ilk örnekleri Fransa'da ortaya ç?kan bu çalg?n?n ?ekli kad?n vücudunu and?r?r. Ba?lang?çta be? telli olarak yap?lan bu çalg?, önceleri orkestrada bas sesleri desteklemek için kullan?lm??t?r. Tek ba??na belirgin bir çalg? olarak ortaya ç?kmas? ise 18, yüzy?lda olmu?tur. Viyolonsel "insan sesine en yak?n" ses ç?karan müzik âletidir.

     Bu çalg?n?n atas? 'Viola da gamba' ad? verilen perdeli bir çalg?d?r. Viyolonsel, Keman, viyola ve kontrbas ile ayn? ailedendir. Keman ile viyolonselin ?ekilleri büyük oranda birbirini and?rsa da boyutlar? çok farkl?d?r. Kar??dan bak?ld???nda gövdesinin orta bölümünde bulunan ve el yaz?s? ile 'f' harfini and?ran 2 ses deli?i vard?r. Yay?n tellere temas? ile titre?en tellerden ç?kan ses, gövdenin içindeki havay? titre?tirerek bu deliklerden geri döner. Tellerinin ad? bastan tize do?ru La, Re, Sol, Do’dur. Viyolonselde 5'li akort sistemi uygulanmaktad?r. 7 pozisyona kadar numaraland?r?l?r. Daha sonras? 7. pozisyon ve de ilerisi olarak geçer.

     Çalarken pus yani ba?parmak hariç geri kalan 4 parmak kullan?l?r. Ba?parmak da kullan?l?r. Parmaklar s?ras?yla pus hariç 1. 2. 3. ve 4. parmaklar olarak adland?r?l?r. Ba?parmak, ilk ba?larda pek kullan?lmamakla beraber teknik ilerledikçe müzi?e dâhil edilir. 7. pozisyon ve de ilerisinde daha do?rusu pus kullan?l?rsa 4. parmak yani serçe parmak nadiren kullan?l?r. 7. pozisyon ve ilerisinde pus daha s?k kullan?l?r.

     Viyolonsel, kulak denilen k?s?mdan akord edilir. Akord için ince ayarlar fix denilen küçük metal parçalardan yap?l?r. Parmaklar, tu?e denilen siyah bölgeye konur. Köprüyle (e?ik de denir) tu?enin aras?ndaki bo?luktan ar?e yard?m?yla çal?n?r. Seslerin net ç?kmas? için ar?enin biraz sert bast?r?lmas? gerekir keman ve viyolaya göre çünkü viyolonselin telleri daha kal?nd?r. Parçalara göre arada parmakla da çal?nabilir. Ar?e yerine sa? elle, genelde i?aret parma??n?n ucuyla teli çekerek çal?n?r.