MuziKent

     Keman ailesinin ikincisi olan viyola, kemandan biraz daha büyüktür. Gövde uzunlu?u 41 – 45 cm civar?ndad?r. Notalar? üçüncü çizgi ‘do’ anahtar?yla yaz?l?r. ?nce seslerde ‘sol’ anahtar? kullan?l?r. Fizki yap?s? kemana çok benzer. Bu konuda fazla bilgisi olmayan bir ki?i keman ile viyolay? bir sanar. Viyolan?n da dört teli vard?r ve tam be?li aral?klarla DO, SOL, RE, LA olarak akort edilir. Viyola teknik aç?dan kemana çok benzer. Parmak ve yay tekni?i, pozisyonlar ve de?i?ik ses renklerini elde etme yöntemleri kemandan farks?zd?r. Fakat viyolan?n genelde koyu, derin ve can al?c? bir ses rengi vard?r. Tellerin her biri kendine özgü bir ki?ilik ta??r. La telinden elde edilen sesler, tatl? ve ?l?ml? duyulur. Re telinin gösteri?siz ama yumu?ak bir rengi vard?r. Sol teli çok zengin t?n?lar üretir, en alttaki Do teli, özgün ses rengiyle, ciddi ve egemen bir yol göstericidir. Ho?görüyü ve güven veren duyarl?l??? an?msat?r. Derinden gelen alto sesiyle viyola ac?y?, hüznü ve sevday? anlatmakta etkilidir. Kimi zaman sertli?e varabilen ince seslerle, ürkütücü ç??l?klar? duyururken, kimi zaman tatl? bir ö?ütçülü?e yönelir. Bu özellikleri içeren viyolaya, orkestrada armoni e?li?inin orta partilerini seslendirme görevi verilir. Çünkü viyolan?n ses alan?, orkestran?n ses alan?n?n tam ortas?ndad?r. Kimi zaman özelliklerinden faydalanmak için bu çalg?ya karakteristik ezgileri seslendirme görevi de verilir.