MuziKent

     Korno, salyangoz kabu?u gibi k?vr?ml?, bak?r borudan yap?lan, üflemeli bir çalg?d?r. ?talyanca'da "boynuz" anlam?na gelen "corno" sözcü?ünden dilimize geçmi?tir. Eski M?s?r'da, Eski Roma'da ve Mezopotamya'da boynuzdan yap?lan ilk örnekleri, i?aret vermek ve avc?lara yol göstermek için kullan?l?rd?. Günümüzde baz? ülkelerde çobanlar ve sürek avlar?nda avc?lar hala bu amaçla boynuz kullan?rlar.

     Kornonun gövdesini olu?turan boru, üflenen ba? bölümden alt uca do?ru k?vr?larak geni?ler ve çan biçimli kalak bölümüyle son bulur. Ça?da? kornonun boru uzunlu?u yakla??k 3,3 metredir. Üflenen ucunda koni biçiminde bek denen bir a??zl?k vard?r. Üzerinde flüt ya da klarnette oldu?u gibi ses delikleri ya da üfleme dili yoktur. Dudaklar s?k?ca a??zl??a bast?r?l?p üflenerek çal?n?r. Üflendi?inde borunun içindeki hava sütununun titre?mesinden ses elde edilir. Ç?kan sesler üfleme s?ras?nda dudaklar?n duru? biçimine göre de?i?ir. Dudaklar gev?ek b?rak?l?rsa bas sesler, gergin tutulursa tiz sesler elde edilir.

     Bir çalg? teli ya da boru içindeki hava sütunu titre?ti?inde ç?kan sesler, duyulan temel seslerdir. Telin ya da hava sütununun bir bölümünün titre?mesinden ç?kan, dikkatle dinlenilince duyulabilen zay?f seslere do?al armonikler (k?smi sesler) denir. Kornonun ses geni?li?i do?al armoniklerle s?n?rl?d?r. Do?al armoniklerin müzi?e daha elveri?li olan tiz tonlar?n? elde etmek daha güçtür. Bu bak?mdan korno, çal?nmas? en güç ve yorucu çalg?lardan biridir. Ses alan? bak?m?ndan alto, bariton ve tenor olmak üzere üç türü vard?r. Sa? elle kalak t?kanarak ya da kala??n içine surdin ad? verilen bir parça tak?larak k?s?k sesler elde edilir. Ça?da? kornonun ses geni?li?i ve teknik yap?s? ilk örneklerinden bu yana gerçekle?tirilen bir dizi geli?menin ve yenili?in sonucudur.