MuziKent

              LUDWIG VAN BEETHOVEN (1770-1827)  

     Beethoven bir dahi çocuk de?ildi. Delikanl?l?k ça??nda da öyle kimseye benzemeyen bir hava ta??m?yordu. Ö?retmenleri de ondan pek memnun de?ildiler. Ona bestecilik ö?retmekte olan Albrechtsberger, Beethoven ?imdiye kadar bir ?ey ö?renemedi demi?ti, bundan sonra da ö?renece?i yok. Besteci olarak ben onda en küçük bir ümit dahi göremiyorum.

     Beethoven’e bir süre armoni dersleri veren Haydn bile ö?rencisinin meziyetlerini fark edememi?ti. Asl?nda Beethoven, ö?retmenlerinin anlayamayacaklar? derecede büyük hayaller pe?indeydi. Ama henüz bunlar? aç?klayacak zemin bulamam??t?. Beethoven ancak otuz ya??ndayken ilk senfonisini besteleyebilmi?ti. (1800)

     Ama piyanosunun ba??na geçti?i zamanlar her ?ey de?i?iyordu. Daha küçük ya?ta iyi bir piyanist olaca??n? ispat etmi?ti. K?sac?k, küt parmaklar?yla piyanonun tu?lar? üzerinde harikalar yaratabilmekteydi. Babas?, Bonn'da kilise korosunun ?efiydi. O?lu daha dört ya??ndayken ona piyano ve keman dersleri vermeye ba?lam??t?. Johnann van Beethoven, içkiye dü?künlü?ü yüzünden evini geçindirecek kadar paraya bir türlü sahip olam?yordu. Küçük Ludwig’in kabiliyetini ke?fedince eve para getirsin diye onu yeti?tirme i?ini üzerine ald?. Gerçekten de Ludwig daha yedi ya??ndayken halk huzurunda konser verecek duruma gelmi?ti. Evde devaml? hasta yatan annesiyle sarho? babas?n?n bitmek tükenmek bilmeyen kavgalar? küçük çocu?un ruhu üzerinde önemli tesirler yaratm??t?.  Onüç ya??ndayken sarayda org çalarak evin masraflar?n?n bir k?sm?n? ödeyecek hale geldi. Dört y?l sonra Viyana'ya gitti. Bir süre Mozart'tan ders ald?. Beethoven'in kabiliyetini ke?feden ilk müzik ö?retmeni de Mozart't?r. Bir gün Beethoven evinde piyano çalarken Mozart onu odadaki dostlar?na göstermi?, bu çocu?a dikkat edin demi?ti, bir gün gelecek, bütün dünya ondan bahsedecek.

     Beethoven'in annesinin hastal??? günden güne art?yordu. Vereme yakalanm?? olan genç kad?n?n durumu a??rla??nca Beethoven de tekrar Bonn'a döndü. Birkaç gün sonra ise hasta kad?n o?lunun kollar? aras?nda son nefesini verdi. Beethoven, dert orta?? ve biricik dayanak noktas? olan annesini kaybedince ç?lg?na döndü. Annesinin verem ald???n?, k?sa bir süre sonra kendisini de ayn? ak?bete u?rayaca??n? dü?ünüyordu.

     Kar?s?n?n ölümünden sonra Baba Beethoven kendini iyice içkiye vermi?ti. Art?k evin bütün yükü Beethoven’in omuzlar?ndayd?. Babas?ndan ba?ka iki küçük karde?i Anton Carl ile Nikolaus Johann'?n bak?m? Beethoven’e kalm??t?. Delikanl? gündüzleri evin i?lerini de yapmak zorundayd?. Sa?l?k duru onu endi?elendiriyor, evin i?leri, ekmek paras? kazanma derdi Beethoven'i bunalt?yordu.  Son derece aksi, sinirli bir insan olmu?tu. Çevresindeki insanlar?n ondan çok daha rahat ve mutlu ya?ayabildiklerini dü?ündükçe öfkeleniyor, herkese dü?man kesiliyordu. Arkada?lar?yla konu?urken onlara daima kötü sözler sarfediyor, en küçük f?rsatta i?i kavafaya döküyordu. Saç? ba?? darmada??n?k dola?t??? için herkes ona ç?lg?n ispanyol diyordu. Fakat her ?eye ra?men Beethoven’in birçok da dostu vard?. Çevresindekiler bu kavgac? fakat dürüst delikanl?y? seviyorlard?.

     Onun hayat?n gerçekleri kar??s?ndaki davran??lar? da ho?a gidiyordu. Kalabal?k salonlarda, arkada? toplant?lar?nda daima yabanc? kal?yordu ama bu toplant?larda da herkes sadece onunla ilgileniyor, herkes onunla konu?mak için sab?rs?zlan?yordu. Bu çirkin, atlet vücutlu, inatç? adamda herkesi çeken gizli bir kuvvet vard? sanki.

     Beethoven, yirmi iki ya??nda Viyana'ya yerle?ti. Art?k ellerinin ustal??? sayesinde kendi ayaklar? üzerinde duracak hale gelmi?ti. Piyanoda gösterdi?i ba?ar? sayesinde Prens Carl Lichnowski ile e?inin de dikkatini çekti. Avusturyal? aristokratlar müzi?e ç?k merakl?yd?. Asil kar? koca Beethoven'i evlerine ald?lar ve ona y?lda alt? yüz florin (üç bin Türk liras?na yak?n) ödemeyi kabul ettiler. Bu arada genç müzisyeninin Viyana sosyetesinde de tan?nmas?na yard?mc? oldular.

     Beethoven, bir süre ne?eli, kay?ts?z bir insan olmay? denedi. Hatta kendine bir atl? araba almay? dü?ünecek kadar da lükse merak sard?. Parlak renkli kuma?lardan elbiseler yapt?r?yor, dans dersleri al?yor ve etraf?n? saran genç k?zlarla dostluk kurmaktan da çekinmiyordu. Beethoven, Viyana sosyetesinin bir numaral? erke?i olmu?tu. Her yere davet ediliyordu, her gitti?i yerde itibar görüyordu. Ama çok geçmeden bütün bunlar, asi ruhlu bestecinin sinirine dokunmaya ba?lad?. Asillerin ona yak?nl?k göstermeleri öfkelenmesine sebep oluyordu. Genç adam, mutluluk bana yaram?yor diyerek durumunu aç?klamaya çal??m??t?, daha do?rusu ben mutlu olmak için yarat?lmam???m. Gerçekten de bestecinin dehas?n? geli?tirebilmesi için yaln?zl??a ihtiyac? vard?. Yaln?z ya?amal?, ?sd?rap çekmeliydi ki eser verebilsin. Ben dünyaya mutlu, kaygusuz bir hayat sürmek için de?il, büyük eserler yaratmak için gelmi?im diyordu. Beethoven bunlar? dü?ünerek sosyeteden elini ete?ini çekti. Onun kabaca davran??lar? iyi kalpli prens ile e?inin de sabr?n? tüketiyordu. Fakat onun, ??mar?kl?klar?na, huysuzluklar?na boyun e?meye de kararl?yd?lar. Hatta bir keresinde Prens, hizmetkârlar?ndan birine ?ayet Beethoven de seni benim ça??rd???m s?rada ça??r?rsa önce onun yan?na gidip emirlerini yerine getirmelisin demi?ti. Prens, sanat?n her ?eyden önce geldi?ine inan?yordu.

      Beethoven, annesinin ölümünden sonra hastal?k korkusundan kendini bir türlü kurtaramam??t?. Vücudunun hep a?r?lar içinde oldu?unu zannediyor, kendine hasta süsü veriyordu. Bestecinin üzüntüleri bu kadarla da bitse iyi... Herkesin onu iyi bir piyanist, kötü bir besteci olarak tan?nmas?ndan da ?ikâyetçiydi.  ?lk eserleri, güzel çalan fakat güzel eser yaratmaktan aciz bir müzikçinin eserleriydi. Hâlbuki Beethoven, her ?eyden çok yarat?c?l??a önem veriyordu. Tek iste?i, ihtiras? güzel eser bestelemekti ama i?te otuz ya??na yakla?t??? halde dikkati çekip ilgi toplayacak bir eser ortaya ç?karamam??t?.

     Arkada?lar?n?n ona cesaret vermemeleri Beethoven’i ümitsizli?e dü?ürmemi?ti. Dehas?n?n er geç anla??laca??ndan emindi. Nitekim 1800 de tamamlad??? Birinci Senfonisi Beethoven'in ilerde bir ?eyler yapabilece?ini müjdelemesi bak?m?ndan önem ta??yordu. Bu eserde, besteci kendisinden önce ya?am?? olan bestecilerin eserlerinin etkisi alt?nda kald???n? göstermi?ti ama gene de ileriye do?ru at?lm?? bir ad?m say?l?rd? bu eser.

     Müzik ele?tiricileri Beethoven'in yenilikler pe?inde ko?maktan vazgeçip eski usulde eser bestelemesini tavsiye ettiler. Fakat Beethoven hiç ba?kalar?n?n sözlerini dinler mi? ?kinci senfonisiyle ele?tiricilere adeta meydan okudu. Bu senfoninin Largetto temposundaki ikinci bölümünde orkestran?n çe?itli sazlar? bir melodiyi kar??l?kl? tekrarlayarak bir nevi notal? dedikodu yap?yorlard?. ?ki ayr? grubun ayn? melodileri kar??l?kl? tekrarlanmas?ndan sonra üçüncü bir grup araya kar???yordu. Ele?tiricilerden biri Beethoven'in bu eserini dinledikten sonra bu gidi?le bizim orkestralar sazl? dedikodu dernekleri haline gelecek dedi.

     Beethoven bu sözleri de duymazl?ktan geldi. Birkaç sine?in ?s?rmas? yar??? kazanmaya azmetmi? bir at? durduramaz diyordu. Ele?tiriciler ise Beethoven'in sadece bir konu?madan ibaret olmakla kalmay?p ayn? zamanda gramer yanl??lar?yla da dolu oldu?unu belirttiler. Onlar?n dü?üncelerine göre bu konu?ma, cahil bir adam?n konu?mas?ndan farks?zd?. Beethoven, bu sert hücumlara da ald?rmad?.

     Hiç kimsenin önünde e?ilmeyen, kimsenin sözünü dinlemeyen bu inatç? ve kibirli adam, her gün yeni bir gönül maceras?n?n esiri oluyordu. Ancak evli kad?nlarla hiçbir zaman ilgilenmemeyi prensip edinmi?tir. Yaln?z Beethoven, bir kad?n?n kalbini kazanmak için gerekli olan meziyetlerin hepsinden yoksundu.  Üstelik son zamanlarda kulaklar? da a??r duymaya ba?lam??t?. Bestecinin ilgilendi?i kad?nlar onun bu durumuna üzülüyor, genç adama ac?maktan kendilerini alam?yorlard?. Gerçekten de Beethoven ac?nacak haldeydi. Sa??rl?k onu sadece cemiyetten, insanlardan uzakla?t?rmakla kalm?yor, ayn? zamanda çal??malar?n? da güçle?tiriyordu. Besteledi?i eserleri duyamamak Beethoven'i çileden ç?kar?yordu.  Dostlar?na "ben duymuyorum, yüksek sesle konu?un" diyemedi?i için onlardan kaçmak zorunda kal?yordu. Bir ara hayat?na son vermeyi de dü?ünmedi de?il. Fakat eserler besteleyebilmek için daha ya?amas? laz?md?. Sanat? u?runa bu fedakârl??a katlanacakt?. O kaderiyle mücadele ederken, bir kumandan da Avrupan?n sava? meydanlar?nda ba?ka bir u?urda ölümle burun buruna çal???yordu.  Beethoven, insanl???n kurtar?c?s?, saltanat?n dü?man? olarak tan?d??? Napolyon Bonaparte'ye hayrand?. Besteledi?i üçüncü senfoniyi de ona ithaf etmeyi kararla?t?rm??t?. Tam eserin müsveddelerini Paris'e göndermeye haz?rlad??? s?rada Napolyon'un fedakâr kahraman hüviyetinden s?yr?l?p kendini imparator ilan etti?ini duyunca müthi? sinirlendi.  Öfkeyle senfoninin ithaf sayfas?n? y?rtt?. "Demek Napolyon da alelade bir insanm??" diye ba??rd?, "di?er diktatörler gibi o da insan kalplerini zedelemekten ba?ka bir ?ey bilmiyor". Beethoven, üçüncü senfonisini Napolyon'a ithaf etmekten vazgeçti. Eserine "Eroica" (Kahraman) ad?n? koydu ve "vücudu hala ya?ad??? halde ruhu çoktan ölmü? olan bir büyük adam?n hat?ras?na hürmeten" kelimelerini ekledi.

     Y?llar geçtikçe, Beethoven’in huzursuzlu?u da art?yordu. Arkada?lar?na ba??r?p ça??r?yor, hizmetçilerine kitap çanak f?rlat?yor hatta patronlar?na da hakaret ediyordu. Bir keresinde Prensin saray?na Napolyon'un ordusuna mensup subaylar?n geldi?ini görünce o gece piyano çalmaktan vazgeçmi?ti. Prens " misafirlerimin huzurunda piyano çalmazsan, harp esiri olarak ?atoda hapsedileceksin" diye ihtar etti. Bu sözler üzerine Beethoven hiç bir ?ey demeden ?atodan d??ar? ç?kt? ve bardaktan bo?an?rcas?na ya??n ya?mur alt?nda üç millik yolu yürüyerek kasabaya geldi. Burada araba beklerken Prense de bir mektup yazd? : "Prens" diye ba?lam??t?, "sen bugünkü halini, do?u?una ve talihine borçlusun. Ben ise kendi kendimi yeti?tirdim. Bugüne kadar binlerce prens geldi geçti, bundan sonra da binlercesi ya?ayacak. Fakat yeryüzünde yaln?z bir tek Beethoven vard?r."

     Beethoven, ö?rencilerine kar?? gayet sert davran?yor, onlara hiç durmadan dinlenmeden egzersiz yapmalar? gerekti?ini anlat?yordu. Han?m ö?rencilerin yan?nda bile Beethoven öfkesini gizlemek zahmetine katlanm?yordu. Bazan günlerce ortadan kayboluyor, onu aramaya ç?kanlar da besteciyi ormanda, a?aç alt?nda ellerini ?aka??na dayam?? bir halde buluyorlard?. Onu sükünete kavu?turan tek yer ormanda, a?açlar?n yan?yd?. Beethoven, hasretini çekti?i insan sevgisini a?açlarda ar?yordu. Sa??rl???n?n her gün biraz daha artmas?na kar??l?k besteledi?i eserlerin say?lar? da günden güne art?yordu. Beethoven, dördüncü senfonisini ne?eli bir a?k senfonisi olarak bestelemi?ti. Bestecinin üçüncü ve be?inci senfonilerinin yan?nda dördüncü senfoni biraz sönük kalmaktad?r. Bu arada Beethoven, Fidelio operas?n? da bestelemeye ba?lam??t? (1804). Boully ad?ndaki yazar?n "Leonore" isimli eserlerinden ald??? operan?n bestelenmesi bir hayli uzun sürdü. Beethoven, insan seslerini sevmedi?i için onlara göre bir eser yaratmakta güçlük çekiyordu.

     Mozart için müzik ?airi diyenler, Beethoven için hiç çekinmeden müzik filozofu demektedirler. Besteci "Kader" senfonisi ad?yla an?lan be?inci senfonisinde, felsefesini en ince noktalar?na kadar anlat?r. ?nsanlar?n kaderleriyle yapt?klar? sava??n hikâyesidir bu... Ba?lang?çta, insano?lu kadere kar?? açt??? sava?tan galip ç?kacak gibi görünmekteyse de son zafer gene kaderin olacakt?r...

     Beethoven'in hayat?n?n en önemli olaylar?ndan biri de onun ünlü ?air Goethe ile tan??mas?d?r. Besteci geçirdi?i ?iddetli bir sinir krizinden sonra dinlenmek, biraz da kendini toplamak için Teplitz'e gelmi?ti. Burada ünlü ?air Goethe ile kar??la?t?. Hayli ya?lanm?? olan ?air, genç besteci üzerinde derin bir iz b?rakm??t?. Teplitz'deki yaz tatili süresince iki sanatç? s?k s?k bulu?mak f?rsat?n? elde etti. Beethoven'in sa??rl??? iki ?öhretin rahatça konu?mas?n? önlüyordu. Fakat birbirlerinden pek ho?land?klar? için s?k s?k ormanda yürüyü?e ç?k?yorlar,  baz? kereler hiç konu?madan dakikalarca yürüyorlard?. Bazen de aralar?nda fikir ayr?l?klar? beliriyor, ?iddetli münaka?alara giri?iyorlard?. Goethe, asaleti her ?eyden üstün tutuyordu. Onun aksine Beethoven de demokrat ruhluydu. Bir gün parkta dola??rken Krala rastlad?lar. Beethoven,  kar??dan gelenlere hiç ald?rmadan ba?? yukarda yoluna devam etti. Gothe ise yan?ndakilere hürmette kusur etmedi. Sonra da yapt??? kabal?ktan ötürü Beethoven'i azarlad?. Bu yüzden de iki dostun aras? aç?ld?.

     Beethoven akrabalar?na kar?? da dostlar?na yapt??? gibi ha?in davran?yor, besteledi?i sevgiyi sert davran??lar?yla gizlemeye çal???yordu.  Küçük karde?lerinden Johann ilaç imalat? üzerinde çal??m??, ba?ar?l? bir i? adam? olmu?tu ve her zaman da ba?ar?lar?yla övünmekten ho?lan?yordu. Ayn? zamanda büyük bir arazi sat?n ald???n? da herkesin bilmesini istiyordu. Bir gün, a?abeysini ziyarete gitti?i zaman kartvizitine "Johann van Beethoven - Ak?l sahibi" kelimelerini yazmay? ihmal etmedi.

     Besteci, karde?i Caspar'a daha fazla yak?nl?k gösteriyordu. Bir süre onu yan?nda sekreter olarak da çal??t?rd?. Caspar öldükten sonra da o tarihte dokuz ya??nda olan o?lu Carl'? yan?na al?p onu manevi evlat edindi. Beethoven, küçük Carl'?n bak?m?n? üzerine almakla omuzlar?na pek a??r bir yük yüklemi? oluyordu. Carl'?n annesi zengin bir ailenin k?z?yd? ve kocas?n?n karde?ine çocu?unu vermek istemiyordu. Yengeyle kay?nbirader mahkemelik oldular. Dava y?llarca sürdü. Beethoven'in maddi durumu iyice kötüle?mi?, üstelik mahkemenin verdi?i heyecan ve üzüntü sihhatini de bozmu?tu. Her ?eye ra?men Beethoven sevgili ye?eninin tahsili için bir kenara bir miktar para ay?rd? ve kendi ihtiyaçlar?ndan fedakârl?k yaparak var?n? yo?unu Carl'a harcamaya koyuldu.

     Ye?enin de günün birinde iyi bir besteci olaca??na inan?yordu. Fakat maalesef bu konuda onu büyük bir hayal k?r?kl??? beklemekteydi. Carl, idaresi son derece güç olan asi ruhlu bir çocuktu. Okulda ders çal??maktansa bilardo salonlar?nda oyun oynamay? tercih ediyordu. Amcas?ndan ald??? harçl?k masraflar?na yetmedi?i gibi bir sürü de borca girmi?ti. Bir keresinde delikanl? intihar etmeye kalk??m??, akl?nca dertlerinden kurtulmak istemi?ti. Gerçi Carl'?n intihar denemesi yar?m kalm??t? ama Beethoven bu olaydan sonra kendini bir türlü toparlayamad?. Carl van Beethoven sonradan iyi bir insan olmu?, ak?llan?p uslanm??, amcas?n?n müzi?iyle iftihar etmi?tir. Fakat Beethoven, haylaz ye?eninin ak?lland???n? maalesef görememi?ti.

     Çe?itli s?k?nt?lar ve artan sa??rl?k Beethoven'in gerekti?i kadar fazla çal??mas?na imkân b?rakm?yordu. Sekiz senfonisini de 1815'ten önce, yani Carl'? evlat edinmeden önce bestelemi?ti. Dokuzuncu senfonisini ise 1824'ten önce tamamlayamad?. Dokuz y?l süren ?sd?rap büyük bir ne?e tufan?yla son bulmu?tu. Dokuzuncu senfonisi o güne kadar bir benzerine daha rastlanmam??, inan?lmayacak derecede güzel bir eserdi. Beethoven, eserin son bölümüne ünlü Alman ?airi Schiller'in "Ne?eye ?ark?" isimli eserini de koro parças? olarak besteleyip eklemi?ti. Dokuzuncu senfoniyi dinleyenler kulaklar?na inanam?yorlard?.

     Bu muazzam eser, ilk defa 7 May?s 1824 tarihinde Viyana Kraliyet Tiyatrosunda çal?nd?.  Kulaklar? art?k adam ak?ll? sa??rla?t??? halde besteci eserinin idaresini ba?kas?na b?rakmak istememi?ti. Besteci ?ef de?ne?ini (baget)  eline ald?ktan sonra konseri ba??ndan sonuna kadar hiçbir aksakl??a sebep olmadan idare etti. Fakat konser bitip de halk?n ç?lg?nca alk??lar? salonu inletmeye ba?lad??? zaman Beethoven, hayat?n?n en ac? dakikalar?n? ya?ad?. Zavall? besteci, çevresinde olup bitenlerden habersizdi. Alk??lara kar??l?k olarak halk? selamlamas?n? ona i?aretle anlatmaya çal??t?klar? zaman da bestecinin üzüntüsü son haddini buldu. Deh?et içinde iki eliyle kulaklar?n? kapad?, h?çk?ra h?çk?ra a?layarak salondan uzakla?t?. Kader, Beethoven’e en büyük darbesini indirmi?ti, ölümü de yak?nd? art?k.

     Konser gecesinden sonra yata?a dü?en Beethoven, aylarca ölümle pençele?ti. Son mücadelesi de iki gün iki gece sürdü. Art?k kendini bilmez bir halde yat?yordu. D??ar?da ise korkunç bir f?rt?na hüküm sürmekteydi. ?im?ekler çak?yor, rüzgâr u?uldayarak esiyor, ya?mur bardaktan bo?an?rcas?na ya??yordu. Bir ara ?im?ek çakmas?yla ölümsüz besteci de gözlerini açt?, sa? yumru?unu havaya kald?rd?, hafifçe bo?lukta sallad?, sonra ba?? geriye dü?tü, ölmü?tü.

·         Opus 21: Symphony No. 1 in C major (composed 1799-1800, premièred 1800)

·         Opus 36: Symphony No. 2 in D major (composed 1801-02, premièred 1803)

·         Opus 55: Symphony No. 3 in E-flat major ("Eroica") (composed 1803, premièred 1804)

·         Opus 60: Symphony No. 4 in B-flat major (composed 1806, premièred 1807)

·         Opus 67: Symphony No. 5 in C minor ("Fate") (composed 1805-08, premièred 1808)

·         Opus 68: Symphony No. 6 in F major ("Pastoral") (composed 1805-08, premièred 1808)

·         Opus 92: Symphony No. 7 in A major (composed 1811-12, premièred 1813)

·         Opus 93: Symphony No. 8 in F major (composed 1811-12, premièred 1814)

·         Opus 125: Symphony No. 9 in D minor ("Choral") (composed 1817-24, premièred 1824)

·         What was once believed by some to be an early Symphony by Beethoven, the "Jena" Symphony in C major, is now thought to be by Friedrich Witt.

·         WoO 4: Piano Concerto No. 0 (Beethoven) in E-flat major (1784)

·         Opus 15: Piano Concerto No. 1 in C major (1795)

·         Opus 19: Piano Concerto No. 2 in B-flat major (Before 1793)

·         Opus 37: Piano Concerto No. 3 in C minor (1803)

·         Opus 56: Triple Concerto for violin, cello, and piano in C major (1805)

·         Opus 58: Piano Concerto No. 4 in G major (1807)

·         Opus 61: Violin Concerto in D major (1806)

·         Opus 61a: Beethoven's arrangement of Opus 61 for piano, sometimes called Piano Concerto No. 6

·         Opus 73: Piano Concerto No. 5 in E-flat major ("Emperor") (1809)

·         Opus 43: The Creatures of Prometheus, overture and ballet music (1801)

·         Opus 62: Coriolan Overture (1807)

·         Overtures composed for Beethoven's opera Fidelio:

·         Opus 72: Fidelio Overture (1814)

·         Opus 72a: Leonore Overture "No. 2" (1805)

·         Opus 72b: Leonore Overture "No. 3" (1806)

·         Opus 138: Leonore Overture "No. 1" (1807)

·         Opus 84: Egmont, overture and incidental Music (1810)

·         Opus 91: Wellington's Victory ("Battle Symphony") (1813)

·         Opus 113: Die Ruinen von Athen (The ruins of Athens), overture and incidental music (1811)

·         Opus 117: König Stephan (King Stephen), overture and incidental music (1811)

·         Opus 115: Zur Namensfeier Overture (Feastday) (1815)

·         Opus 124: Die Weihe des Hauses Overture (Consecration of the House) (1822)

String quartets

Early

Opus 18: Six String Quartets

·         No. 1: String Quartet No. 1 in F major (1799)

·         No. 2: String Quartet No. 2 in G major (1800)

·         No. 3: String Quartet No. 3 in D major (1798)

·         No. 4: String Quartet No. 4 in C minor (1801)

·         No. 5: String Quartet No. 5 in A major (1801)

·         No. 6: String Quartet No. 6 in B-flat major (1801)

Middle

·         Opus 59: Three String Quartets ("Rasumovsky") (1806)

·         No. 1: String Quartet No. 7 in F major

·         No. 2: String Quartet No. 8 in E minor

·         No. 3: String Quartet No. 9 in C major

·         Opus 74: String Quartet No. 10 in E-flat major ("Harp") (1809)

·         Opus 95: String Quartet No. 11 in F minor ("Serioso") (1810)

Late

Main article: String Quartets Nos. 12 - 16 and Grosse Fuge, Opus 127, 130 - 135 (Beethoven)

Works listed in order of composition:

·         Opus 127: String Quartet No. 12 in E-flat major (1823-1825)

·         Opus 132: String Quartet No. 15 in A minor (1824-1825)

·         Opus 130: String Quartet No. 13 in B-flat major (1825)

·         Opus 133: Große Fuge in B-flat major — originally finale of Opus 130 (1825)

·         Opus 134: Beethoven's arrangement of the Große Fuge, Opus 133, for piano duet (four-hands) (1826)

·         Opus 131: String Quartet No. 14 in C-sharp minor (1826)

·         Opus 135: String Quartet No. 16 in F major (1826)

·         Opus 12: Three Violin Sonatas (1798)

·         No. 1: Violin Sonata No. 1 in D major

·         No. 2: Violin Sonata No. 2 in A major

·         No. 3: Violin Sonata No. 3 in E-flat major

·         Opus 23: Violin Sonata No. 4 in A minor (1801)

·         Opus 24: Violin Sonata No. 5 in F major ("Spring") (1801)

·         Opus 30: Three Violin Sonatas (1803)

·         No. 1: Violin Sonata No. 6 in A major

·         No. 2: Violin Sonata No. 7 in C minor

·         No. 3: Violin Sonata No. 8 in G major

·         Opus 47: Violin Sonata No. 9 in A major ("Kreutzer") (1803)

·         Opus 96: Violin Sonata No. 10 in G major (1812)

·         Opus 5: Two Cello Sonatas (1796)

·         Cello Sonata No. 1 in F major

·         Cello Sonata No. 2 in G minor.

·         Opus 69: Cello Sonata No. 3 in A major (1808)

·         Opus 102: Two Cello Sonatas (1815)

·         Cello Sonata No. 4 in C major

·         Cello Sonata No. 5 in D major 

·         Opus 2: Three Piano Sonatas (1796)

·         No. 1: Piano Sonata No. 1 in F minor

·         No. 2: Piano Sonata No. 2 in A major

·         No. 3: Piano Sonata No. 3 in C major

·         Opus 7: Piano Sonata No. 4 in E-flat major (1797)

·         Opus 10: Three Piano Sonatas (1798)

·         No. 1: Piano Sonata No. 5 in C minor

·         No. 2: Piano Sonata No. 6 in F major

·         No. 3: Piano Sonata No. 7 in D major

·         Opus 13: Piano Sonata No. 8 in C minor ("Pathétique") (1798)

·         Opus 14: Two Piano Sonatas (1799)

·         No. 1: Piano Sonata No. 9 in E major

·         No. 2: Piano Sonata No. 10 in G major

·         Opus 22: Piano Sonata No. 11 in B-flat major (1800)

·         Opus 26: Piano Sonata No. 12 in A-flat major ("Funeral March") (1801)

·         Opus 27: Two Piano Sonatas (1801)

·         No. 1: Piano Sonata No. 13 in E-flat major

·         No. 2: Piano Sonata No. 14 in C-sharp minor 'Sonata quasi una fantasia' ("Moonlight")

·         Opus 28: Piano Sonata No. 15 in D major ("Pastoral") (1801)

·         Opus 31: Three Piano Sonatas (1802)

·         No. 1: Piano Sonata No. 16 in G major

·         No. 2: Piano Sonata No. 17 in D minor ("Tempest")

·         No. 3: Piano Sonata No. 18 in E-flat major ("The Hunt")

·         Opus 49: Two Piano Sonatas (1792)

·         No. 1: Piano Sonata No. 19 in G minor

·         No. 2: Piano Sonata No. 20 in G major

·         Opus 53: Piano Sonata No. 21 in C major ("Waldstein") (1803)

·         WoO 57: Andante Favori - Original middle movement of the "Waldstein" sonata (1804)

·         Opus 54: Piano Sonata No. 22 in F major (1804)

·         Opus 57: Piano Sonata No. 23 in F minor ("Appassionata") (1805)

·         Opus 78: Piano Sonata No. 24 in F-sharp major ("A Thérèse") (1809)

·         Opus 79: Piano Sonata No. 25 in G major ("Cuckoo") (1809)

·         Opus 81a: Piano Sonata No. 26 in E-flat major ("Les adieux/Lebewohl") (1810)

·         Opus 90: Piano Sonata No. 27 in E minor (1814)

·         Opus 101: Piano Sonata No. 28 in A major (1816)

·         Opus 106: Piano Sonata No. 29 in B-flat major ("Hammerklavier") (1819)

·         Opus 109: Piano Sonata No. 30 in E major (1820)

·         Opus 110: Piano Sonata No. 31 in A-flat major (1821)

·         Opus 111: Piano Sonata No. 32 in C minor (1822)